Historia 3

Po śmierci taty moja depresja sięgnęła zenitu. Poszłam do lekarza i dostałam receptę na antydepresanty. Odbierając receptę, rozpłakałam się.
Kiedy przeprosiłam farmaceutę za „płacz jak dziecko”, farmaceuta łagodnie powiedział: „Nie musisz przepraszać. Zdajesz sobie sprawę, że masz problem i próbujesz go rozwiązać. To odważne”.
Ta chwila zmieniła moje spojrzenie na leczenie mojej choroby psychicznej. © cranberryboggle / Reddit

Historia 4

W 2008 roku studiowałem i zastanawiałem się, co robić przez kolejne dwa lub trzy dni, aż do następnej wypłaty, na jedzenie, mając na koncie około 6 dolarów. Wracając do domu z wieczorowych zajęć, znalazłem 20 dolarów na chodniku. Nie mogłem uwierzyć w swoje szczęście. Mogłem kupić mieloną wołowinę, jajka, mleko, cokolwiek – wiedziałem, że będę miał zapas na dwa dni.

Cóż, niecały tydzień później zgubiłem telefon komórkowy i wpadłem w panikę. Potrzebowałem go i nie mogłem sobie pozwolić na szybką wymianę. Później tego samego dnia moja mama, która mieszkała cztery godziny drogi ode mnie, zadzwoniła do mojego brata i powiedziała mu, że ktoś do niej dzwonił i powiedział, że znalazł mój telefon i chciałby go zwrócić.

Spotkałem bezdomnego, który powiedział, że znalazł mój telefon w trawie. Otworzył go, zadzwonił do „mamy” i rozmawiał z mamą o jego zwrocie. Podziękowałem mu i dałem mu 20 dolarów za pomoc – i tak nie były to moje 20 dolarów. © giugno / Reddit

Historia 5

Miałam około 19 lat i byłam na pierwszym roku studiów w college’u społecznościowym. Mój tata stracił pracę, a mama utrzymywała całą naszą rodzinę. Od jakiegoś czasu borykaliśmy się z problemami. Pamiętam, jak pewnego dnia byłam na wieczornych zajęciach, głodna. Myślałam, że nie będzie kolacji, więc powiedziałam sobie, że po powrocie do domu pójdę prosto spać i nie będę myśleć o głodzie.

Kiedy wróciłam do domu po zajęciach, na blacie kuchennym stało gigantyczne pudełko pizzy z Costco. Podobno jedna z naszych sąsiadek nam je kupiła, bo tata kilka miesięcy temu naprawił część jej płotu. Myślę, że utkwiło mi w pamięci, ponieważ:

A. byłam strasznie głodna i
B. prawdopodobieństwo, że akurat tego wieczoru przyniesie jedzenie, wydawało mi się niewiarygodne.

Może to zabrzmi głupio, ale nigdy tego nie zapomnę. © melimelsx / Reddit

Właśnie przeczytałeś książkę „Zawsze zamykaj drzwi sypialni przed pójściem spać”. Dlaczego nie przeczytać